კანონი თუ საზოგადოებაში მეტნაკლები ცვლილებების მიუხედავად ბევრი ქალი დღემდე რჩება დაუცველი. 

თითქმისწ 50 წლის განმავლობაში გრძნობდა თავს დაუცველად ნანა (სახელები აქ და სხვაგან შეცვლილია) ბებიას გადაწყვეტილებით 15 წლის ასაკში გაათხოვეს. ქმარი 20 წლით მასზე უფროსი იყო, როგორც შემდეგ გაირკვა ლოთი და მოძალადე
.

 


ძალადობა და უხეშობა თანაცხოვრების პირველივე თვეებში გამოავლინა. აქედან მოყოლებული ძალადობის ულუფებს, როგორც ნორმას,  წლების განმავლობაში ყოველდღიურად იღებდა.

ოჯახის გაძღოლა  და ორი ბავშვის აღზრდა თითქმის მარტოს მოუწია.

60 წლის ასაკში დაქვრივდა. მალე საზღვარგარეთ წავიდა და ამ გარემოს მოსცილდა. დისტანციამ თითქოს როლიდან გაათავისუფლა, როლიდან,  რომელიც  მოძალადე გარემოში ცხოვრებას ავალდებულებდა.  უცხოეთში, სახლიდან შორს შეძლო აღიარება რომ ეს „ნორმა“ კი არა ძალადობა იყო.


საზღვარგარეთ გაექცა მოძალადე მეუღლეს ლილიც. მხოლოდ ასე შეძლო მისგან თავის დაღწევა.

იგი, ქალების უცხოეთში წასვლის მიზეზებში მარტო სოციალურ-ეკონომიკური პირობების და იმ მოტივის რომ „ქალის შრომაზე მეტი მოთხოვნაა“, დასახელებას არასაკმარისად მიიჩნევს. ლილის აზრით, ქალთა გარკვეული ნაწილი რაღაცას ან ვიღაცას გაურბის.

„ქალზე ბევრნაირად ძალადობენ და არა მარტო ქმრები, საზოგადოებაც. ის გაგრძნობინებს თავს „დამნაშავედ“, მიუხედავად იმისა რომ მსხვერპლი შენ ხარ. ამიტომ ყველაფერთან ერთად ამ საზოგადოებასაც  გაურბიხარ“, - ამბობს ლილი.

ლილის შეხედულებას იზიარებს მხატვარი და აქტივისტი ლია უკლება.

„ქალები გარბიან მოძალადე ქმრებისგან, გარბიან შვილებისგან და ხშირ შემთხვევაში მიუხედავად უმძიმესი შრომისა, ხდებიან უფრო ძლიერები, უფრო თავდაჯერებულები. რა თქმა უნდა, ისინი ცდილობენ იპოვონ საკუთარი სივრცე და დამოუკიდებლობა. თუმცა, ეს ძალიან დიდი ტკივილების და დაუფასებელი შრომის ფასად უჯდებათ“, - ამბობს ლია.


ემიგრანტი ქალების მხრიდან მსხვერპლი დიდია, მაგრამ  მათ ნაწილს ეს საშუალებას აძლევს არ იქცნენ სხვა ტიპის მსხვერპლებად.

2018 წელს ჩატარებული ქალთა მიმართ ძალადობის შესახებ ეროვნული კვლევის მიხედვით, რომელიც გაეროს ქალთა ორგანიზაციამ და საქსტატმა ევროკავშირის ფინანსური დახმარებით ერთობლივად გამოსცეს ყოველ მეშვიდე ქალზე ძალადობენ. ამ ძალადობას ამართლებს გამოკითხულთა შორის ქალების თითქმის ერთი მეოთხედი (22%) და კაცების ერთი მესამედი (31%). მათ მიაჩნიათ, რომ გარკვეულ გარემოებებში ცოლის ცემა გამართლებულია. უფრო მეტიც, ქალების თითქმის ერთ მეოთხედსა (23%) და კაცების თითქმის ნახევარს (42%) სჯერა, რომ ცოლი ქმარს მაშინაც კი უნდა დაემორჩილოს, როცა ის მას არ ეთანხმება.

ქალის მიმართ ძალადობაზე საზოგადოების არაერთგვაროვანი დამოკიდებულება გამოაჩინა ქუთაისიპოსტის სოციალურმა ექსპერიმენტმაც.

„თუ გადავხედავთ სტატისტიკას ფემიციდის შესახებ, ნათლად წარმოვიდგენთ სურათს, თუ რამდენად დიდი საფრთხის წინაშე ვდგავართ ქალები, საკუთარ ქვეყანაში. შემაშფოთებელია მთლიანი სურათი, ფსიქოლოგიური თუ ფიზიკური ძალადობა არა მხოლოდ მეუღლეების, არამედ, მშობლების და შვილების მხრიდანაც კი. უმეტეს შემთხვევაში კაცის მხრიდან ძალადობაც ქალს ბრალდება. მან ვერ გაზარდა შვილი, მან, ალბათ, რაღაც დააშავა და იმიტომ მოკლა ქმარმა და ასე შემდეგ. პრობლემა კომპლექსურია“, - ამბობს ლია უკლება.

ამ კომპლექსურ პრობლემას ბოლომდე ვერ ერევა კანონი ქალთა მიმართ ძალადობის ან/და ოჯახში ძალადობის აღკვეთის, ძალადობის მსხვერპლთა დაცვისა და დახმარების შესახებ. მიუხედავად იმისა რომ სპეციალისტები მას მნიშვნელოვან საკენონმდებლო აქტად მიიჩნევენ.


„შეიძლება ითქვას, რომ ეს კანონი არის სახელმძღვანელო აქტი, რომლის აღარულებაც ხდება სხვადასხვა სამართალწარმოების გზით. პრობლემა კანონის ცალკეულ რეგულაციებთან არ გვაქვს, არამედ ამ რეგულაციებს ხშირად სწორად ვერ იყენებენ სამართალდამცავები და მათ შორის მოსამართლეებიც“, - ამბობს იურისტი ანა თავხელიძე.

ემიგრანტი ლილის რწმენით ქალს კანონზე მეტად  „ეკონომიკა იცავს.“ სოციაოლოგებისა და გენდერის სპეციალისტების ინფორმაციით შრომით ბაზარზე ქალის  შრომაზე მოთხოვნა გაიზარდა. რამაც დიდწილად განაპირობა ქალის გამოსვლა სამზარეულოს სივრციდან და ადაპტირება გარესამყაროსთან.  ამან საშუალება მისცა ბევრ მათგან გაქცეოდა არასასურველ გარემოს.

ბოლო 5 წელიწადში, საქართველოში განქორწინების 46 031 შემთხვევა დაფიქსირდა.
განქორწინების ინიციატორები უმეტესად ქალები არიან ამ ინფორმაციას ახალგაზრდა ადვოკატები ავრცელებენ.

განქორწინების დინამიკა წლების მიხედვით ასე გამოიყურება: 2017 წელს იყო განქორწინების 10 222 შემთხვევა, 2016 წელს – 9 539, 2015 წელს – 9 112, 2014 წელს – 9 119 და 2013 წელს – 8 039.


ეკონომიკამ განსაზღვრა როლების ცვლილებაც.

„ყველა ბედნიერი ოჯახი ერთნაირად ბედნიერია ყველა უბედური განსხვავებულად უბედურიო, ტოლსტოი რომ, ამბობს „ანა კარენინაში“. ამ შემთხვევაშიც ასეა. ქალთა მიმართ და ოჯახურ ძალადობას  ბევრი მიზეზია. ათასწლეულების მანძილზე კაცი იყო ბელადი, ქალი - დაქვემდებარებული, ეკონომიკამ შეცვალა ბევრი რამ, ფემინისტურმა მოძრაობამ დააჩქარა.

კაცი „ბელადია“ და თუკი ბელადობას ვერ ახერხებს არასრულფასოვნების განცდა უჩნდება. ჩვენს სოციალურ პირობებში  ქალსაც მოეთხოვება იყოს  მონადირე, მებრძოლი  და ბელადი. კაცს მსგავსი სიტუაცია არ მოსწონს კაცი რომელმაც დაკარგა ფუნქცია მონადირის მებრძოლის და ბელადის ნახევარი კაცია დარჩენილი და თვითშეფასება ნულზე ეცემა, ამიტომ უჩნდება  ბოღმა და აგრესია ქალის მიმართ, რომელმაც ეს როლი კარგად მოირგო“, - ამბობს ფსიქოლოგი დავით ფორჩხიძე.

ქალს ამ აგრესიიდან ნაკლებად იცავს საზოგადოება, ბოლომდე ვერ იცავს კანონი. ქართული რეალობა უმეტესად ერთადერთ გზას უტოვებს - გაიქცეს.

მსგავსი სიახლეები
14:43 / 14.12.2019

"პარიზში, ელისეის სასახლეში უკრაინის შესახებ გამართულ სამიტზე,  კრემლის შეფი ვლადიმერ პუტინი როგორც ჩანს თავს დაცულად არ გრძნობდა“, -   წერს გერმანული ტაბლიოდი Bild.

ქუთაისიდან ტყიბულამდე შემოდგომა
გაიძულებს შეამჩნიო  ფერების მისეული თამაში. ის ტყიბულის შახტის
შესასვლელთან წყდება და იწყება გზა  მიწისქვეშა ქალაქისკენ
-ტყიბულის პარალელურ რეალობაში, სადაც ყველაფერს აფასებ, რასაც
მიწისზევით ტოვებ.
11:50 / 23.11.2019

ქუთაისიდან ტყიბულამდე შემოდგომა გაიძულებს შეამჩნიო  ფერების მისეული თამაში. ის ტყიბულის შახტის შესასვლელთან წყდება და იწყება გზა  მიწისქვეშა ქალაქისკენ -ტყიბულის პარალელურ რეალობაში, სადაც ყველაფერს აფასებ, რასაც მიწისზევით ტოვებ.

მოცემული ვებ გვერდი „ჯუმლას" ძრავზე შექმნილი უნივერსალური კონტენტის მენეჯმენტის სისტემის (CMS) ნაწილია. ის USAID-ის მიერ დაფინანსებული პროგრამის "მედია გამჭვირვალე და ანგარიშვალდებული მმართველობისთვის" (M-TAG) მეშვეობით შეიქმნა, რომელსაც „კვლევისა და გაცვლების საერთაშორისო საბჭო" (IREX) ახორციელებს. ამ ვებ საიტზე გამოქვეყნებული კონტენტი მთლიანად ავტორების პასუხისმგებლობაა და ის არ გამოხატავს USAID-ისა და IREX-ის პოზიციას.
This web page is part of Joomla based universal CMS system, which was developed through the USAID funded Media for Transparent and Accountable Governance (MTAG) program, implemented by IREX. The content provided through this web-site is the sole responsibility of the authors and does not reflect the position of USAID or IREX.
ავტორის/ავტორების მიერ საინფორმაციო მასალაში გამოთქმული მოსაზრება შესაძლოა არ გამოხატავდეს "საქართველოს ღია საზოგადოების ფონდის" პოზიციას. შესაბამისად, ფონდი არ არის პასუხისმგებელი მასალის შინაარსზე.