მულტიმედია
„მთავარია მართო შიში“ - ქრისტინეს „პატარა ომი“ კორონავირუსთან
FaceBook

პანდემიის ეპოქა ბევრისთვის იქცა „პირადი ომის" ხანად. ამ ომში მტერს სახე ჯერ ისევ არ აქვს. ის ყველასთან სხვადასხვანაირია, სხვადასხვა სიმპტომითა და ზემოქმედებით.


ქუთაისელმა მხატვარმა ქრისტინე რობაქიძემ თავის ,,პატარა ომში", უკვე გაიმარჯვა. თუმცა, შინ ბრძოლა ადვილი არ აღმოჩნდა, მით უფრო ოჯახის ხუთ წევრთან ერთად,  ორ ფრონტზე  - ფიზიკურსა და ფსიქოლოგიურზე.

უკან ჩამოტოვებული, სტრესული და დამანგრეველი 20 დღე ქრისტინესთვის გამოცდილებად იქცა. მან სოციალურ ქსელში საკუთარი კოვიდისტორიების გაზიარება დაიწყო.

მხატვარი ქრისტინე რობაქიძე



გრიპისთვის დამახასიათებელი სიმპტომებით გამოწვეული ეჭვი თავდაპირველად კორონავირუსზე ტესტის უარყოფითმა პასუხმა გააბათილა.


ამის მიუხედავად, ქრისტინეს ოჯახის წევრების სიმპტომები სხვა რამეზე მიუთითებდნენ, ორგანიზმი სხვა ინფორმაციას აწვდიდა.


ვიდრე ამ ომს სახელი დაერქმეოდა, ქრისტინემ  მოასწრო მომავალი ცხოვრების ასობით ალტერნატივის წარმოდგენა, მრავალი რამის  შეფასება და გადაფასება. მრავალი ვინმეს შეყვარება და გადაყვარება. ევერესტზე ასვლა, მარიანის ღრმულში ჩასვლა. მარსზე პირველმოსახლეობა...


ორ დღეში ოჯახი დარწმუნდა, რომ კოვიდთან ბრძოლის ეპიცენტრში იყო.  ის, რაც ქრისტინეს შორიდან  ესმოდა, სხვის ისტორიებში კითხულობდა, რაზეც ფიქრობდა, რის შესწავლასაც ცდილობდა, სტატისტიკაში ხედავდა - უკვე მის თავს ხდებოდა. ეს მომენტალურად აჩენდა ყველა ნეგატიურ ფიქრს, რაც შეიძლება თავში მოსვლოდა ადამიანს.


კოვიდინფექცია ქრისტინეს ოჯახის ყველა წევრს სხვადასხვა სახით მოევლინა:  სიცხით, სისუსტით, თავის, ხერხემლის, სახსრების, ძვლების ტკივილით. იყო უცნობი და არაღიარებული სიმპტომიც - მოულოდნელი ალერგიული შეტევა.


ინფექციის სხვადასხვა ფორმით გამოვლენის მიუხედავად, ყველა სიმპტომს ბონუსად მოჰყვებოდა შიში. ასევე, დარდი იმ ადამიანებზე, რომლებსაც შესაძლოა, მათგან გადასცემოდა ვირუსი.


,,ეს არის დიდი ფსიქოლოგიური სტრესი. ეგრევე მოგაყრის ტვინი ძალიან ცუდ ინფორმაციას. გაგახსენდება ყველა, ვინც კოვიდით გარდაიცვალა. ყველაზე უარეს ფინალს წარმოიდგენ. ასეთ დროს დიდი მნიშვნელობა აქვს ამ მდგომარეობის გაანალიზებას. იმას, რომ ეს ინფორმაცია მოდის შიშისგან, პანიკისგან".


ქრისტინემ ისიც დაადგინა, რომ შიშმა, შესაძლოა, გონებიდან სხეულში გადაინაცვლოს და რეალურად იქონიოს გავლენა ჯანმრთელობაზე.


„კოვიდინფექციის ერთ-ერთი ყველაზე ვერაგი სიმპტომი სუნთქვის გაძნელებაა. ამ დროს თუ პანიკასაც აჰყვები, სუნთქვაც ასმაგად გაგიძნელდება.
თუ ეს არ გაიაზრე, რომ შენ ხარ პანიკაში და ჰაერის უკმარისობა არის შენი ფანტაზიის ნაყოფი, კიდევ უფრო გართულდება სიტუაცია. ყველაფერი ერთმანეთთანაა კავშირში, ამიტომ, პირველ რიგში, მათავარია მართო შიში, თორემ იქეთ გმართავს".


უჰაერობის შეტევის დროს ქრისტინე აივანზე გადიოდა, თვალებს ხუჭავდა, გონებას იკრებდა და სწორად სუნთქავდა, რასაც, თურმე  სჭირდება სწავლა.


სწორად სუნთქვის მნიშვნელობა ჯერ კიდევ საყოველთაო კარანტინის დროს გაიაზრა.  იოგა ის მედიუმია, მხატვარს უკეთ რომ აცნობს საკუთარ სხეულს, ბუნების ენის თარგმნაში ეხმარება და  აცდენებზეც მიუთითებს.

იოგა, როგორც მედიუმი


ქრისტინე იმაშიც დარწმუნდა, რომ ბუნება იგივე გზავნილით გპასუხობს, რასაც შენგან იღებს. კორონაც პასუხია ბევრ აცდენაზე. პრიორიტეტების არევაზე, სამყაროს ხმების ნაკლებ მოსმენაზე, ნაკლებ გულისყურზე, ნაკლებ ზრუნვასა და სიყვარულზე.

,,ყველა ერთად გავხდით ავად, მაგრამ  სწორედ ერთმანეთზე ზრუნვამ გადაგვატანინა ეს ომი. სხვა გზა არც გვქონდა. ბავშვებს, ერთმანეთს ვჭირდებოდით. ეს  თქვენი პატარა ომია, რომელიც აუცილებლად უნდა მოიგოთ".

მედიტაცია



ქრისტინე კოვიდთან ბრძოლის თავის ტრიადასაც დებს -  სწორად სუნთქვა, ბევრი მოძრაობა, ბევრი სითხე. ამას ემატება  ექიმის რჩევების დაჯერება.


,,
აუცილებია ორ ლიტრამდე სითხის მიღება დღის განმავლობაში. ლიმნით, ჯანჯაფილით, ჟოლოთი. მოძრაობა და კიდევ მოძრაობა. არ ჩაწვეთ, მიეძალეთ.  დაძლიეთ. მაგალითად,  ბავშვებმა სულ უსიმპტომოდ გადაიტანეს. მე და კოკაც (მხატვრის მეუღლე, ავტ.) წამლის გარეშე გამოვედით მდგომარეობიდან. დედმამა კი სვამდა სისხლის გამათხელებელს, თუმცა აუცილებელია ნებისმიერი წამალი ექიმთან შეთანხმოთ. ექიმები ნამდვილი ანგელოზები არიან. ისინი მაქსიმუმს აკეთებდნენ, დღეში ასჯერ მირეკავდნენ. ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს მათ ცოდნასა და მხარდაჭერას, თუნდაც ტელეფონით", - წერს ქრისტინე სოციალურ ქსელში


კორონავირუსთან ბრძოლაში გამარჯვების მიუხედავად, მხატვარი ჰყვება, რომ პანდემიას და  იზოლაციას  ბევრი რამ  მიაქვს.


„კორონამ  გარე ცვლილებებზე მეტად შიგნით შეგვცვალა. ფსიქოლოგიურად ძალიან შეგვცვალა ყველა. სტაბილურობის შეგრძნება დავკარგეთ".


პანდემიის კვალი, რომელსაც ვირუსი სამყაროსა და ადამიანებში, სავარაუდოდ,  სამუდამოდ ტოვებს, ქრისტინემ ყველაზე კარგად კარანტინის დროს დაინახა.


მხატვარი ფიქრობს, რომ პანდემიის ეპოქაში ყველამ ვიგრძენით რა არის „მზეთუნახავობა“. როცა გარეთ უჩინარი გველეშაპი გდარაჯობს და ყველა სივრცეს ავსებს, ცალ-ცალკე, თუ ერთად გამოვცადეთ კოშკში გამოკეტილობა, მზის მონატრება. ზღაპარი რეალურ ცხოვრებაში არ აღმოჩნდა დადებითი მოვლენა. ,,მზეთუნახავები", თურმე,  დრამატული ბედის  ხალხი ყოფილა.


კარანტინმა და იზოლაციამ ქრისტინეს ცხოვრებიდანაც წაიღო მზე, სივრცე, დრო. რთული გახადა  დღის და ღამის გარჩევა, გააქრო ადამიანები, ჩაკეტა ჭიშკრები, დააპაუზა პროფესიული განვითარების პერსპექტივა, გაანელა ენთუზიაზმი. შეაჩერა გეგმები, გაანულა კაცობრიობის მიღწევები და მნიშვნელობა დაუკარგა პანდემიამდელ ბევრ ღირებულებას.

ცხოვრება იზოლაციაში


ქრისტინემ დანაკარგის შევსება ახალი სამყაროს აშენებით – პანდემიური რეალობის კონკრეტულ ჟანრში გადატანით
, დისტოპიური ფილმისა და წიგნის პერსონაჟად  თავის წარმოდგენით სცადა.


„სამყარო დაპაუზდა, გაჩერდა. როგორც ხელოვანი, რაც გინდა ის დაარქვი, ვცდილობდი ფილმის  სიუჟეტად წარმომედგინა ეს ყველაფერი და აქედან რაღაც ისეთი ჭკუის სასწავლებელი გაკვეთილი მიმეღო, ან ინსპირაციად მექცია. საინტერესო თემაა ჩაკეტილი სივრცის პრობლემა".


მხატვრის ავტოპორტრეტი

ჩაკეტილ სივრცეს უცნაურობა ახასიათებს, რაც მეტად უხურავ კარს სინამდვილეს, მით უფრო აქტიურად იჭრება  შენს ცხოვრებაში.


„როდესაც ვიაზრებ, რომ ხალხი შიმშილის წინაშე დგას, როცა ვფიქრობ, როგორ ცდილობენ ადამიანები თავის გადარჩენას, ამ რეალობას ვერსად გაექცევი. სოციალურ ქსელში გოგოების ჯგუფში ითხოვდნენ დახმარებას. გამოვაცხობთ და სახლში მოგიტანთ საჭმელს, ოღონდ შეგვიკვეთეთ, ბავშვები გვყავს და რით გამოვკვებოთ არ ვიცითო, წერდნენ. ძალიან რთული იყო ამის წაკითხვა და წარმოდგენა".


პანდემიის დროს ქრისტინეს  დეჟავუს განცდაც გაუჩნდა.  თითქოს ეს ყველაფერი უკვე 30 წლის წინ, საბჭოეთის ნგრევისას მოხდა. მაშინაც მომენტალურად შეიცვალა რეალობა და ადამიანების მოთხოვნილება მხოლოდ პირველადი მოხმარების საჭიროებამდე დავიდა. ახლა „90-იანები“ მთელი მსოფლიოსთვის დადგა.


„ის საკითხიც კი დაისვა ოჯახში, როგორც 90-იანებში აცხობდა დედა ღვეზელებს, საჭიროების შემთხვევაში, ახლაც ხომ არ მიბრუნებოდა ამ საქმეს".


ახალი კულინარიული გამოცდილება -კარანტინში გამომცხვარი „დედას პური“

ქრისტინე არაერთ მეგობარზე წუხს, რომლებიც დღიური გამომუშავებით ცხოვრობს და შესაძლოა, განმეორებითმა ლოქდაუნმა ის ერთადერთი საშუალება გაუქროს, რაც პურს აჭმევს.


კორონავირუსის გამო, რამდენიმე თვის წინ სამსახური თავადაც დაკარგა. კარანტინმა სახლში გამოკეტა მხატვრის მამა..


თუმცა, ქრისტინეს ქმარს აღმოაჩნდა ძალიანაც „პანდემიური" პროფესია - აიტის სპეციალობა.  პანდემიის ეპოქის ეს „ჯადოქრები“ ჩაკეტილ რეალობაში სხვა პორტალებს ხსნიან, სხვა რეალობა შემოჰყავთ და ახალ შესაძლებლობებს უჩენენ ადამიანებს.


მაგრამ ზოგჯერ ჯადოქრებიც იჭრებიან, რადგან არსებობს პროფესიები, რომლებიც ვერაფრით ერგებიან ონლაინ სივრცეს.


ზუსტად ასე დაემართა ქრისტინეს ხატვის გაკვეთილებს. მართალია შინ მოწყობილი პატარა სახელოსნოს დახურვამდე მხატვარმა სცადა კოვიდრეგულაციებზე მორგება, მაგრამ უპირატესი მოსწავლეების უსაფრთხოება აღმოჩნდა და სამსახურზე უარი თქვა.

ხატვის გაკვეთილები ქრისტინეს სტუდიაში


ქრისტინეს ყველაზე დიდი გეგმები 2020-ში ჰქონდა. კერამიკა უნდა  შეესწავლა, თუმცა ოსტატთან მისვლა მხოლოდ ერთხელ მოახერხა. შემდეგ ყველაფერი ჩაიკეტა და გაურკვეველი ვადით „შემოიდო თაროზე".

გადადებული მოლბერტი



სამაგიეროდ, ასევე გაურკვეველი ვადით დაიდო ბინა კოვიდურმა ატრიბუტებმა ქრისტინეს თაროებზე, უჯრებსა და ჩანთებში.


კოვიდატრიბუტები სახელოსნოში



მომხიბვლელობა და მნიშვნელობა დაეკარგა ყოველდღიურ მაკიაჟს.

კოვიდატრიბუტები კოსმეტიკის მაგიდაზე


შეცვლილ გარემოს მოარგეს თამაშები ქრისტინეს სამი და ორი წლის შვილებმაც. პანდემიის მომსწრე ბავშვებმა  ჩაკეტილობაში უნდა იპოვონ მათი ადგილი და იზოლაციით შემოხაზულ სივრცეში ჩაატიონ  ულევი ენერგია.

პანდემიური თამაშები

„ყველაზე რთული იყო კარანტინი, როცა ბავშვებს ტანსაცმელი დაუპატარავდა და ვერ ვყიდულობდით. დაკეტილი იყო ყველა მაღაზია. ამ დროს სათამაშოებიც დაემტვრათ, ჩვენ კი ახლით ვერ ვუვსებდით".

თუმცა საყოველთაო ჩაკეტილობისას ბავშვებს ჰქონდათ ეზო და მიწასთან ურთიერთობის საშუალება, რაც  დიდი საჩუქარი აღმოჩნდა იზოლაციის  დროს.

ბავშვები  და ქრისტინეს „პანდემიური მოსავალი“


ქრისტინეს დებიუტიც მებაღეობა-მებოსტნეობაში წარმატებული აღმოჩნდა და კორონავირუსის პირველ ტალღაზე დათესილი, მეორეზე მოიმკა.

ქრისტინეს მოსავალი


ქრისტინე კორონას არსებობას არ უკავშირებს მსოფლიო შეთქმულებებისა და კაცობრიობის წინააღმდეგ მიმართული, ხელოვნურად გამოწვეული ვირუსების ომის თეორიებს.


„სამწუხაროდ, ზოგს ვერც ვერაფერი ასწავლა პანდემიამ. არ სჯერათ, ისევ არ იკეთებენ პირბადეს. კორონას შემთხვევა კარგი მაგალითი იყო იმისთვის, რომ დაგვენახა პატარა შემთხვევითობისგან რამხელა ტრაგედია შეიძლება დატრიალდეს. გააჩნია, ვინ რა თეორიას იჯერებს. მე მჯერა ღამურის ამბის. ასეთი შემთხვევითობებისაც მჯერა".


ქრისტინეს უხილავი ჯაჭვის არსებობისაც სწამს, რომელიც მთელ კაცობრიობას აკავშირებს და სამყაროს დასალიერში მომხდარ ტრაგედიას ყველასთვის საერთოს ხდის.


„როდესაც საუბარი ვირუსის ტიპის დაავადებაზეა, შენ და სხვას შორის ზღვარი იშლება. პასუხისმგებლობას ვგრძნობ ყველას მიმართ. რადგან შენი ჯანმრთელობა სხვისი ჯანმრთელობაცაა. ეს არ არის ისეთი გადაწყვეტილება, რომელიც პირადად, მარტო შენ გეხება. შენ კაცობრიობის ნაწილი ხარ. ამიტომ, ყველგან უნდა დაიცვა  უსაფრთხოების წესი, ყველგან გაფრთხილდე".

ქრისტინე კოკასთან ერთად


„როდესაც დამთავრდება ეს ყველაფერი, ალბათ, უფრო სიცოცხლით სავსეები ვიქნებით და არ ვიწუწუნებთ წვრილმანებზე. ყველამ ვიცოდით, რომ ჯანმრთელობა მთავარია. ახლა კი ძალიან დარწმუნებულები ვართ ამაში".


ცისარტყელა პანდემიის დროს


აღმოჩნდა, რომ „2020 იანების" თაობას კოვიდი რაღაცას უბრუნებს კიდეც. რამდენიმეწლიანი შემოქმედებითი პაუზის შემდეგ, ქრისტინეს ხატვის სურვილი დაუბრუნდა. ახალი ტილო ჩაკეტილობას ეხება. იზოლაციას, რომელიც ყველა კარს რაზავს, მაგრამ სწორედ მაშინ ხსნის ფანჯრებს, როდესაც ამას ყველაზე ნაკლებად ელი.

Print E-mail
FaceBook Twitter
მოცემული ვებ გვერდი „ჯუმლას" ძრავზე შექმნილი უნივერსალური კონტენტის მენეჯმენტის სისტემის (CMS) ნაწილია. ის USAID-ის მიერ დაფინანსებული პროგრამის "მედია გამჭვირვალე და ანგარიშვალდებული მმართველობისთვის" (M-TAG) მეშვეობით შეიქმნა, რომელსაც „კვლევისა და გაცვლების საერთაშორისო საბჭო" (IREX) ახორციელებს. ამ ვებ საიტზე გამოქვეყნებული კონტენტი მთლიანად ავტორების პასუხისმგებლობაა და ის არ გამოხატავს USAID-ისა და IREX-ის პოზიციას.
This web page is part of Joomla based universal CMS system, which was developed through the USAID funded Media for Transparent and Accountable Governance (MTAG) program, implemented by IREX. The content provided through this web-site is the sole responsibility of the authors and does not reflect the position of USAID or IREX.
ავტორის/ავტორების მიერ საინფორმაციო მასალაში გამოთქმული მოსაზრება შესაძლოა არ გამოხატავდეს "საქართველოს ღია საზოგადოების ფონდის" პოზიციას. შესაბამისად, ფონდი არ არის პასუხისმგებელი მასალის შინაარსზე.